21 feb 2010

Beren update

Het is bijna 2 maanden geleden dat Beer ons gezin kwam binnenwandelen. Zijn koddige lijf met korte pootjes en vrolijk omhoogstaande oren brengen elke keer weer een glimlach op mn gezicht. Iedereen is gek met hem.

De honden ravotten met elkaar dat het een lieve lust is. Dat ik na afloop 6 x 4 poten moet schoonmaken en vele buikjes (dat krijg je met laagbenige honden) lijkt hun niet te deren. Muzby moest even slikken toen hij ontdekte dat Beer minstens zo slim is als hij. Een tak krijgt hij niet zomaar afgepakt want de Beer is razendsnel in het omdraaien en dat is maar goed ook, want Muzby heeft eindeloze energie en die wordt op deze manier goed gebruikt.

Toegegeven, 6 honden is erg veel en kost het nodige werk maar je krijgt er ook veel plezier en liefde van terug.

Onderstaand plaatje deed me wel afvragen wie, wie nu achterna zit. Ik geloof niet dat ik het goed begrijp en vraag me stellig af of zij het zelf eigenlijk wel wisten...

Spannende tijden...

Het worden weer spannende tijden. Lilly is officieel uitgerekend op 6 maart aanstaande en haar uier vult zich langzaam. Wij hebben al verschillende veulens van haar mogen krijgen en uit ervaring weet ik dat ik ongeveer 3 weken mag tellen tot de geboorte nadat haar uier in beweging komt. Aftellen dus!

Afgelopen winter heeft ze samen met Potter in de nieuw afgezette weide gestaan. Deze is voorzien van een hooiruif zodat ze permanent te eten hebben en dagelijks krijgen ze krachtvoer bij. Een maand geleden is ook drachtige merrie Paloma toegevoegd aan het clubje zodat Potter niet alleen zou komen te staan tegen de tijd dat Lill haar veulen krijgt.

Indien mogelijk haal ik altijd de merrie naar huis om haar goed te kunnen monitoren en de bevalling te kunnen bijwonen. Bij de wei is geen verlichting en buiten de natuurlijke houtwal ook geen schuilstal. In deze tijd van het jaar dus zeker geen ideale plek voor de geboorte van een veulen. Normaliter zou een merrie toch tenminste een maand voor het einde van haar dracht op haar definitieve plek moeten staan om mogelijke stress te voorkomen. Lilly woont echter al zo lang bij ons dat alle paddocks haar bekend zijn en ze zich prima op haar gemak voelt. Ze heeft nu een paddock met open stal tot haar beschikking en aan de hoeveelheid vlas op haar lichaam lijkt het erop dat ze het prima naar haar zin heeft. Haar uier vult zich ook steeds meer dus ik krijg al de zenuwen... als het maar niet een week te vroeg komt want dan zit ik in Gent op de beurs!Gelukkig is er oppas geregeld dus mocht ze eerder bevallen dan is er altijd iemand om haar bij te staan.

Buiten de wens op een gezond veulen hopen we dit keer echt op een meisje na jaren enkel jongens te hebben mogen begroeten. Zou Oreo zijn bonte vlekken doorgeven aan de kleine? We zijn razend nieuwsgierig!

15 feb 2010

Olifanten lopen en rennen tegelijk

LONDEN - Wetenschappers vragen zich al lange tijd af of olifanten lopen of rennen, als ze zich snel voortbewegen. Een groep geleerden uit België, Thailand en Italië denkt het antwoord gevonden te hebben: de dikhuiden lopen en rennen tegelijk.


Met hun voorpoten rennen ze, met hun achterpoten houden ze het bij lopen. Dat blijkt volgens de Britse omroep BBC uit een artikel in het tijdschrift Journal of Experimental Biology.

De wetenschappers deden onderzoek in een olifantenopvangcentrum in Thailand. Mahouts, de olifantenherders, joegen de dieren op op een afgezet stuk terrein. De snelste olifant haalde 18 kilometer per uur.

Stappen
Door de stappen te vergelijken die de olifanten op speciaal aangebrachte platen maakten, konden de wetenschappers kijken naar elke beweging die de dieren maakten. Zij maakten daarbij gebruik van het onderscheid tussen potentiële energie (de energie die de dieren hebben opgeslagen) en de kinetische energie (de energie die bij bewegingen loskomt). Als dieren bij het wandelen hun poot opheffen, zetten zij de opgeslagen energie om in kinetische energie. Zetten zij hun poot weer neer, gebeurt het omgekeerde.

Proces
Als olifanten rennen, is er sprake van een continu proces. De uitwisseling van potentiële en kinetische energie is dan niet aan het opheffen en neerzetten van de poten gebonden, maar gaat steeds door. Bij de voorpoten bleek sprake van een voortdurende uitwisseling van beide soorten energie; bij de achterpoten niet. © ANP

Olifanten kunnen niet draven of galoperen. Wel lijkt hun beweging erg veel op die van een flat walk; een gelijkmatige 4-takt die veel weg heeft van snelwandelen. Het verschil wat ik zo zie is dat de voorpoten anders worden neergezet. Ze reiken verder naar voren dan wat je normaliter bij een gangenpaard ziet. In hoger tempo is de benaming 'running walk' absoluut op zijn plaats!

Klik voor een filmpje van een olifant in actie op deze link.


3 feb 2010

Dressuur met gangenpaarden

Velen vragen zich af wat je überhaupt kunt doen met een gangenpaard behalve genieten van comfortabele gangen. Nou, heel veel! Meer zelfs dan met een 3-gangenpaard doordat gangenpaarden over meer gangen en dus ook dito mogelijkheden beschikken.

En ja, ook dressuurmatig kun je veel doen met gangenpaarden. Deze videootjes geven alvast een idee van de mogelijkheden:



8 jan 2010

Beer!

IJsbeer
Zwarte beer
Bruine beer
Panda beer
Grizzly beer
Grote beer
Kleine beer
Brombeer
Bolke de beer
Droes de beer
Balou de beer
Beertje Colargol
Teddybeer
de Bereboot
bere gezellig
de beer is los
een ongelikte beer
een beer van een vent
een beer laten
iets op de beer halen
en ga zo maar door!


Waarschijnlijk komen de komende jaren alle mogelijke beren wel een keer voorbij maar voor ons is Beer gewoon Beer!

Nog maar 7 daagjes bij ons lijkt hij al helemaal thuis. Hij pikt de routine snel op en past zich perfekt aan. Beer ontdekte al gauw dat je je poot niet moet oplichten tegen een paal waar een stroomdraadje aan vast zit. Want als je daar tegenaan plast... Onze 5 andere honden vinden het allemaal wel best er nog een huisgenootje bij is al hebben de teefjes liever niet dat Beer al mee gaat spelen. Zodra zij uit het zicht zijn weten Chicco en Muzby hem snel voor een spelletje uit te dagen waar Beer enthousiast op in gaat. Ook de katten en de paarden zijn hem al helemaal gewoon.

Zoals iedereen moet ook Beer zijn steentje bijdragen. Hij heeft zijn roeping gevonden in het opsporen van paardenmest die verborgen ligt onder de sneeuw. Hulpvaardig eet hij de mest totdat ik de rest opruim...

We hebben een corgi!















28 dec 2009

Dooi

Ik denk dat iedereen (mens en dier) hier blij is met de stijgende temperaturen. Niet dat we niet van sneeuw houden, integendeel! Maar temperaturen boven het vriespunt overdag en eronder in de nacht geven toch wel een bijzonder vervelende ijsbaan als gevolg en die kunnen we missen als kiespijn!

Het was voor het eerst dit jaar dat de paarden aan huis niet de weides op konden. En dat nog wel met kerst. Het werd niet in dank afgenomen... een warme slobber als kerstdiner maakte de stemming weliswaar beter maar de dames en heer wilden vooral de wei op. Voor ons waren het halsbrekende toeren die we moesten uithalen om iedereen van natje en droogje te voorzien.

Al eerder waren de 1000 liter vaten water bevroren en moesten we met een kruiwagen en 80 liter ton het water naar de weides verderop in de straat brengen. Voor 6 paarden is dat al een hele klus op zich. Maar met de sneeuwval van vorige week konden we er met de kruiwagen niet meer doorkomen. Onze straat werd niet gepekeld en die was tot vanmorgen voorzien van een dikke laag sneeuw (later ijs). Etienne kwam op het magnifieke idee om een slee te gebruiken als vervoermiddel en waarempel, het werkte! Wandelaars moesten lachen om de slee bemand met een ton water maar het functioneerde prima!

Vanmorgen kwam het verlossende moment voor Lulu, Spirit, Paloma en Ravi om weer in de wei te kunnen dartelen en dat deden ze dan ook enthousiast. Het was natuurlijk niet leuk voor ze maar anderzijds is het fijn om te kunnen zeggen op 28 december van het jaar dat de paarden dit jaar slechts 2 dagen noodgedwongen in de paddocks moesten blijven. :)

21 dec 2009

Dreams are nothing unless...

Al jaren ben ik telkens smoorverliefd als ik een Welsh Corgi tegen het lijf loop. Wat zijn dat toch een leuke honden!

Vorig jaar tijdens het ETWHA EK maakte ik dikke vrienden met de Corgi die op het secretariaat zat. Ik dreigde hem te ontvreemden maar ja, dat gaat dan toch weer wat ver... In oktober eiste Minnie mijn aandacht op en viel ik als een blok voor haar charmes. Notabene een uur voordat ik haar ontmoette biechtte ik nietsvermoedend mijn voorliefde voor Corgi's aan Oscar op. Ondanks dat we meer dan voldoende honden hadden, zou ik graag 'ooit' nog een Corgi in ons gezin willen hebben. Minnie was beschikbaar voor adoptie en oei, oei, oei! Ze zat al in de auto om mee naar huis te gaan en Muzby had haar ook al goedgekeurd. Helaas mocht het niet zo zijn maar inmiddels was de wens zo hoog aangewakkerd dat deze omontkeerbaar was.

Elk vrij moment struinde ik internet af op zoek naar een Corgi. Niet noodzakelijk een pup, liever nog een wat ouder exemplaar die een goed thuis zocht en (heel belangrijk) in onze roedel honden zou passen. En zo trof ik Beer... een 3 jarige Cardigan reu op zoek naar meer aandacht en vooral een lekker buitenleven. Nou, dat treft!

Oscar heeft wel 10x moeten slikken voordat hij instemde. Gelukkig begrijpt hij mij als geen ander. Ik mag me gelukkig prijzen met zo'n partner en dat doe ik ook! Beer komt begin januari kennismaken en ik weet zeker dat hij zich hier prima thuis zal voelen!

Dreams are nothing, unless you go out to make them happen..

13 dec 2009

Brrr lekker!

Het is eindelijk opgehouden met regenen! De paddocks en piste hebben de grootste moeite gehad om de enorme hoeveelheid water te verwerken. Het resultaat was één grote blubberbende en ravage. De paddock van de half broertjes Sam en Jazz stond 3/4 blank dus hebben we de hooiruif verplaatst naar een andere paddock en een pad afgezet zodat ze kunnen schuilen in de ene paddock en met droge voeten hooi eten in de andere paddock. Na een paar dagen droog weer te hebben begint alles er gelukkig weer beter uit te zien.

Met het drogere weer neemt ook de koude toe. Dit weekend was het heerlijk genieten in de buitenlucht en hebben we veel buiten gewerkt. En dat was ook hard nodig na de ravage die de regen had achter gelaten. Het zonnetje was ook erg aanlokkelijk en ik ben vanmiddag lekker met Ravi gaan werken. Wat een geweldig dier is het toch. Al is hij nog jong en onervaren, hij doet erg zijn best en leert snel. Zijn werklust maakt het grondwerk en rijden één groot feest. Binnenkort gaan we ons eerste buitenritje maken, ik ben benieuwd!

Komende week gaat het weer vriezen. Hopelijk wordt de winter iets minder koud dan afgelopen jaar. Met 2 nieuwe grondwaterputten zou het werk in ieder geval minder zwaar moeten worden dan met de handpomp waarmee 1,5 jaar lang 6 - 8 paarden van water mee zijn voorzien. Wij zijn er klaar voor!

Muizemeis

10 dec 2009

His Masters Voice is heard

'15 jarige Tennessee Walker ruin Eddie te koop' zo luidde de korte advertentie die ik ergens op internet aantrof. Eddie? Dat kon maar 1 paard zijn. Eddie is de enige nakomeling van de eerste Walker die ik ooit heb mogen berijden; Master genaamd. Is het alweer zo lang geleden? Ik weet dat Eddie een vos ruin is, braaf en knuffelig. Na zijn 3e jaar ben ik hem uit het oog verloren. Hoe zou het met hem gaan?

Ik neem contact op en hoor de situatie aan. De eigenaresse zoekt een goed thuis en wel op korte termijn. Daar weet ik wel raad mee. Eén telefoontje, een kennismaking en een trailerritje verder staat Eddie op zijn nieuwe weide samen met een rasgenootje. Het klikt wonderbaarlijk goed tussen Ed en Bud, in no time rennen en spelen ze door de wei alsof ze elkaar al jaren kennen.

Vandaag kwam Ed op bezoek met zijn nieuwe verzorger en hebben we ook kort onder zadel kennis gemaakt. Ed was precies zoals ik me hem herinnerde; een braaf dier, werkwillig en vol goede zin. Dit waren veel vliegen in één klap; Ed blij, Bud blij, Mark blij en ik blij. Dat belooft niets dan goeds!

Deze winter hebben ze alle tijd om te wennen aan elkaar en de omgeving. Ed kan geconditioneerd worden om komend voorjaar te gaan genieten van lange ritten door het prachtige Belgische landschap. Have fun!


30 nov 2009

4 weken na aankomst

Wat een groot paard is het toch maar o, zo een baby. Lulu is 4 jaar en woont nu 4 weken bij ons. Het is een schat, knuffel en troetelbeer eerste klas. Tot nu toe hebben we baggerweer gehad maar vandaag scheen dan eindelijk de zon.

Lulu heeft ondertussen vriendjes gemaakt met Paloma en Spirit maar ook met Dora, onze Cane Corso. En dat Lulu nog jong is, moge duidelijk zijn met haar speelse gedrag. Zodra ze Dora ziet wil ze spelen. Is dit wel een paard? Het levert in ieder geval erg leuke plaatjes op. Maar als Lulu recht op mij (lees Dora die voor mij zit) af komt gegaloppeert wordt t toch wel goed opletten. Gelukkig is dit een enorm lief dier die echt jong en speels is zonder ook maar iets van kwaadaardigheid. Ze springt, draait, bokt maar alles ruim op afstand. Lulu is netjes opgevoed.

De dierenarts heeft vandaag ook een chip geplaatst, verplichte kost tegenwoordig. Ook hij was onder de indruk van haar voorkomen en karakter. Tjonge, en we waren al zo blij met haar. Later die middag doet ze een dutje in de zon. Ik ga op haar zitten en geef haar een grote knuffel. Knor, grommel, kreun.. Lulu vindt alles best. Dora komt er ook bij en springt (op uitnodiging) op mijn schoot. Als ik haar vraag op Lulu te springen die nog altijd relaxed op de grond ligt, doet ze dat enthousiast. Het boeit Lulu niet, hoe meer aandacht hoe beter. Een straaljager die door de geluidsbarierre vliegt maakt een abrupt einde aan dit vredige tafereel. Wij kunnen heel snel opstaan! Snorkelend zoekt Lulu steun, wat was dat? Ja, leg dat maar uit...









23 nov 2009

Equirience (voorheen Paard & Koets)

Afgelopen weekend stonden we 3 dagen ons favoriete ras te promoten in de Brabanthallen van Den Bosch. Het waren lange dagen maar het was erg gezellig met de verschillende gangenpaardenrassen en een weerzien van vrienden en bekenden. Er waren 4 Tennessee Walkers van de partij; Kuzco, Annie (haar succesvolle debuut), Bruce en onze Spirit.

Spirit was helemaal in de ban van the amazin walking toy horse. Wat een mooi gezicht. Ze vond de kinderen ook geweldig en liet zich geduldig aaien en knuffelen.

3 dagen lang werden er demonstraties gegeven afwisselend van een gangenpaardendemo tezamen met andere gangenpaarden en demo's van de Tennessee Walker.

Hierbij al wat foto's, filmmateriaal volgt!























Demo op vrijdag:

16 nov 2009

Tapdansende Corgi!

Onze Stuff danst ook wat af om zn eten te krijgen maar dat heb ik niet op film. Deze is ook erg leuk.

12 nov 2009

God blessed Texas

Laatst waren we 'even' bij vrienden op bezoek in Texas. We hadden hun al 5 jaar niet gezien dus er viel genoeg te vertellen. Ze zijn onlangs hun nieuwe stulpje ingetrokken wat ze zelf hebben laten bouwen, wij mochten in de guesthouse logeren die net af was.

Wat een prachtige lokatie met veel wilde dieren. 55 hectare grond met bomen, struiken en zelfs een meertje. 's nachts worden we wakker als ze met elkaar communiceren met hun luide gehuil. 2x spotten we een solitair mannetje. Wat een prachtige dieren. Ze treffen het hier beter dan deze coyote vorige week.

Ook zien we herten die met gemak over de omheining heen springen. Op deze lokatie is ervoor gekozen om wilde dieren zoveel mogelijk in harmonie te laten leven met de koeien, paarden, schapen, ezeltjes en het andere kleinvee wat er rondloopt. So far so good. Er staan dus ook waterbakken voor het wild wat er rondloopt en de vele struiken bieden veilige plekken om zich terug te trekken tijdens het jongen etc.

Wat is dit deel van Texas toch prachtig! Na de extreme droogte die 2 jaar duurde was er afgelopen maand dan eindelijk veel water gevallen en zag alles er bijzonder groen uit. 2 dagen waren veel te kort om bij te kletsen en te genieten van de omgeving en rust. Reden te meer om volgend jaar nog een keer op bezoek te gaan!