15 dec. 2015

A tribute to Charlotte

Vrijwel iedereen heeft het verhaal meegekregen. Op 3 december jl overleed Texaans politiepaard Charlotte in the line of duty bij een frontale crash met een auto. Maar niet iedereen weet dat Charlotte een Tennessee Walking Horse merrie is. Zij werd gedoneerd aan de bereden politie in Texas door Tennessee Walking Horse fokker Cris van Horn.

De Tennessee Walker is veel in het nieuws, helaas meestal om de gruwelijke trainingspraktijken en de strijd hier tegen. Charlotte daarentegen is opgegroeid in een liefdevolle omgeving en grootgebracht met Natural Horsemanship trainingstechnieken en heeft de politieopleiding met vlag en wimpel doorlopen. Charlotte werd ook onbeslagen en bitloos gereden tijdens haar carière als politiepaard. Waar in Nederland of België zien wij de bereden politie met een touwhalster rondrijden??

We hopen dat het veel te vroege einde van Charlotte tenminste een positief beeld van de Tennessee Walker achterlaat.

7 nov. 2015

Aktie Kruiskruid

Ok, toegegeven, de afgelopen jaren hebben we onze weides vreselijk overbelast. Op het kleine stukje grond van 77 are achter ons huis staan al de nodige opstallen; guesthouse, paddocks, stallen, opslagruimte, een roundpen en een prachtige piste. En nog deelden we het overgebleven stuk in 4 percelen die we als weides gebruikten. Deze werden optimaal afgegeten dankzij het dagelijks verwijderen van de paardenmest. Bij ons geen lange grashalmen op dit perceel maar altijd vakkundig afgegeten weides waar een grasmaaier geen werk aan heeft. Dankzij de zandgrond konden de paarden zomer en winter enkele uren op de wei zonder dat het een modderpoel werd. In het voorjaar werd het land bewerkt. EM bleek te kostelijk voor ons doordat we zelf geen machines hebben. Je eigen mest uitrijden in het voorjaar is geen goed plan wanneer het nog niet lang genoeg heeft gelegen dus soms gebruikten we toch kunstmest, al was deze wel speciaal voorzien voor paardenweides.

Maar toch...
St. Jacobs Kruiskruid deed ongevraagd zijn intrede op onze locatie. Meerdere keren per jaar werden alle weides ontdaan van het rottige plantje en wel tot in de kleinste details. Elke plantje, al was deze nog zo klein werd met de bekende ragfork uit de grond geprikt. Uren, zoniet dagen werden hieraan besteed. Inmens veel volle plastic zakken werden afgevoerd. Aanvankelijk leek dit succesvol maar doordat ik de open plekken die waren ontstaan niet heb ingezaaid met nieuw gras kwam het Kruiskruid dubbel zo hard en in grotere hoeveelheid terug. Stug bleef ik de plantjes verwijderen tot ik niets anders kon dan toegeven dat deze aantallen niet te overwinnen was. Zelf mijn poging dit voorjaar om de plantjes 1 voor 1 met azijn te bestrijden mislukte. Het Kruiskruid was onze weides aan het overwoekeren. We besloten met een brok in onze keel om korte metten met onze 'vijand' te maken en kozen voor totale weidevernieuwing.

Er waren al 2 grote mesthopen opgespaard om als voedingsbodem te dienen. Wij weten inmiddels waar het de naam 'het zwarte goud' vandaan heeft. Dit werd uitgereden en zou later worden ondergeploegd. Ik koos voor een diepte investering en mengelde 3 soorten gras; Agrobs Pre Alpin graszaad, Barenburg Paardenweide graszaad en Bio Ron biologisch graszaadmengsel. We moesten flink slikken toen de ploeg de grond uiteen reet. Er was geen weg meer terug. Vorige week (weliswaar erg laat in het seizoen) werd het land ingezaaid. Gelukkig is het weer ons goed gezind. Het is uitzonderlijk warm en het land heeft de eerste regen al ontvangen. De paarden zullen 'overwinteren' in de paddocks met piste waar een hooiruif ter beschikking staat en de paddocks de nodige beschutting bieden. Midden volgend jaar hopen we de weides in gebruik te kunnen nemen. Laat het gras maar groeien!





30 sep. 2015

Principe kwesties

Onlangs vond het TWHBEA EK voor Tennessee Walking Horses plaats, dit keer in Nederland. De jury die het TWHBEA stamboek had gestuurd heeft 2 HPA violations op haar naam staan en is tevens trainster van Allison Thorson, dochter van de eigenaar van Thor Sport Farm. Dit is de trainingsstal in Tennessee die in augustus in het nieuws was voor de zeer belastende under cover video's van de Amerikaanse Humane Society HSUS. (zie vorig blog bericht)

Waarom?
Waarom stuurt het stamboek juist zo iemand naar Europa? Een Big Lick trainster? Dat is iets wat de gemiddelde (onwetende!) European als dierenmishandeling ziet. Wat voor waarde heeft het om zo iemand je paard te laten beoordelen voor een rozetje? En dan ook nog eens iemand met HPA violations, dwz dat deze persoon de toegang tot de wedstrijd is geweigerd omdat haar paard een vreemd smeerseltje (chemicalien) op de benen heeft en in 2014 littekens heeft.

Het is onbegrijpelijk voor Oscar en mij dat mensen die weten van deze informatie, bewust meedoen aan de wedstrijd. Wij snappen dit echt niet! Zijn wij dan de enige? En dus plaatste Oscar 2 dagen voor de wedstrijd een post op een Nederlandse Facebookpagina voor gangenpaarden. Gelukkig kreeg de discussie veel bijval van gangenpaardenliefhebbers. De lezers van de discussie riepen op voor een boycot van de wedstrijd, iets waar helaas geen gehoor aan is gegeven door de deelnemers. Het is ongetwijfeld niet leuk om als deelnemer een dergelijke discussie te moeten lezen vlak voor de wedstrijd maar anderszijds is er zero to no response geweest op de berichtgevingen over het jurylid binnen de 'rasgebonden' Facebookpagina's. Kennelijk wil daar de overgrote groep nog altijd een rozetje winnen, ongeacht wie er jureert. De discussie buiten het bekende groepje liet zien dat paardenliefhebbers toch echt anders naar de 'interne' situatie kijken. En pas op: dit heeft ook gevolgen voor raspromotie, de fokkerij, trainingen, verkoop en alle mogelijkheden die het ras te bieden heeft. Op dit moment zal het ras zeker niet doorbreken qua positieve bekendheid in Europa en nee, dat ligt niet aan mij noch aan andere liefhebbers die Big Lick en mishandeling liever gister dan vandaag nog uit de wereld helpen.

Er wordt gespeculeerd dat de HPA violations niet bewezen zijn en dat iedereen deze 'onzin' op internet kan zetten. Awel, hier heb je ze: een violation in april 2012 voor vreemde substantie op de benen van het paard en in juli 2014 een HPA violation voor aantoonbare littekens. In beide gevallen gaat het om hetzelfde paard dus smoesjes in de zin van 'ze had het paard net gekocht dus die littekens komen niet door haar trainingstechnieken' gaan hier niet op.

Waarom?
Waarom blijven mensen (die zich niet schuldig maken aan dergelijk misbruik) dit stamboek en hun judges steunen? Waarom?

Waarom?
Waarom blijven er altijd maar weer verwerpingen worden opgegooid die kant nog wal raken? Ja, maar ik ben tegen dierenmishandeling en ik support Big Lick niet, maar het is zooooooooooo gezellig zo'n wedstrijd... TWHBEA stuurde het jurylid over, wij konden niet kiezen... Eh, wat dacht je van vriendelijk bedanken? Botweg weigeren mag ook!

Waarom?
Waarom wordt er niet ingezien dat zolang het TWHBEA stamboek en deze foute judges zowel financieel als mentaal gesteund blijven worden, er geen constructieve verandering zal gaan plaatsvinden?

Waarom?
Waarom beseffen deze deelnemers die zoveel plezier hebben op deze wedstrijd niet dat zij de portemonnee vullen van mensen die hun geld gaan uitgeven aan chemicalien om de benen van hun favoriete ras te gaan pijnigen, of stacks kopen en die onder hun hoeven kloppen zodat deze tot ongekende en vooral onnatuurlijke hoogtes worden opgetild (maar wel pas nadat de chemicalien goed in het vlees van de koten is ingetrokken).

Waarom?
Waarom moeten hier excuses voor gemaakt blijven worden?

Goed, ik heb principes en daar hou ik me aan vast. Al kost het me wel het nodige; klanten maar ook vriendschappen. Jammer dan. Dit kan niet, dit kan echt niet!

Je kunt nl ook een gezellige wedstrijd organiseren met een jurylid die wel een goede naam heeft, ook in Amerika. Bovendien krijgen jij en je paard dan een reële beoordeling die eerlijk is en in lijn met datgene wat van nature haalbaar is voor een Tennessee Walker. Blootvoets, bitloos, met een standaard fabrieksijzer of 'normaal' bit zonder ellelange shanks. Het doet mij pijn om te zien wat de opkomst is voor deze wedstrijd en dat veel van deze mensen zich niet hebben aangemeld voor het ETWHA EK in 2014 met een FOSH judge, die tevens werkt voor de Humane Society. Waarom?

Iedereen mag een mening hebben, ook ik. Vindt wat je ervan wilt vinden. Ik ben tegen rollkür en zal nooit meedoen aan een wedstrijd als iemand jureerde die zich daar schuldig aan zou maken. Dat is mijn principe. En laten we eerlijk zijn; rollkür staat in geen verhouding tot de gruwelpraktijken die plaatsvinden bij het trainen van de zogenaamde Big Lick. Naief over dit onderwerp ben ik al jaren niet meer. Struisvogelpolitiek, ook daar geloof ik niet in. Standpunt innemen en daaraan vasthouden, al kost het je soms iets, het is allicht minder dan de pijn die ons favoriete ras nog altijd te vaak moet doorstaan.

1 ding: hou op met kwade vingers wijzen naar mensen die dierenmishandeling de wereld uit willen helpen en denk 2x na voordat je bewust of onbewust een bijdrage geeft aan het in stand houden van barbaarse trainingspraktijken.

The proof is in the pudding....
Foto 1:
Leigh Ann Stuart op Bustser's Rebel Rouser
Foto 2:
Allison Thorson op wereldkampioen The 9th Wonder, getraind door Leigh Stuart Stables.

25 aug. 2015

Breaking news - Vers van de pers!

Zojuist is er een persbericht verspreid in Amerika met daarin oa onderstaande (schokkende!) video. Waarom blijf ik dit delen, waarom zoek ik de media aandacht? Waarom??

OMDAT DEZE GRUWELIJKE MISHANDELING MOET STOPPEN!




Ik hou zielsveel van mijn favoriete paardenras: Tennessee Walking Horses. Wat 'de mens' echter allemaal doet voor eigen ego en een 2 dollar ribbon is er ver, ver over. Keer op keer krijgen we te horen dat de informatie die gebruikt wordt oud en achterhaald is, de waarheid is dat de mishandeling meer dan actueel is (zie video) en dat de soring enkel steeds vernuftiger wordt om maar niet gepakt te kunnen worden (zie volgende video).



Bij mij zelf staat het beeld en geluid van op de grond liggende, kreunende paarden op mijn netvlies gegrifd. Ook ik heb ervaren dat mensen vinden dat ik overdrijf, het allemaal niet meer zo erg is en verleden tijd is. Niets is minder waar! Vervolgens moeten we er vooral NIET over praten want daar gaat ons ras van stuk. Maar door deze mishandeling te verzwijgen blijven er paarden lijden en mishandeld worden.

Het is tijd om hier voor eens en voor altijd een einde aan te maken. Over een paar dagen zal de jaarlijkse Celebration van start gaan. De 10-daagse wereldberoemde Tennessee Walking Horse wedstrijd waar het gros van de paarden op onnatuurlijk beslag moet lopen en vervolgens nog oa met chemicalien wordt bewerkt.

Wat kunnen wij doen vanuit Europa? Teken op zijn minst deze petitie en laat Amerika weten dat het niet 'slechts' landelijke aandacht heeft maar men hier wereldwijd een halt aan wil toe roepen.

For US citizens, please follow this link and contact your US representative.

24 aug. 2015

Bemest versus onbemest hooi

Vorig jaar hebben we veel miserie gehad met het hooi. Door de enorme regenval was de oogst slecht en onze vaste hooileverancier kon ons niets anders dan hooi leveren met een muffe geur ==> schimmel. We probeerden pakken van verschillende percelen maar het mocht niet baten. Sommige paarden gingen er van hoesten en we hebben veel getobt met hooi weken etc. Uiteindelijk besloten we te gaan zoeken naar een andere leverancier en die vonden we zelfs in de buurt, ons geluk kon niet op.

2 weken geleden begonnen we met het nieuwe hooi van dit jaar. Het had 8 weken gelegen, was mooi om te zien en rook heerlijk. Maar de paarden vonden het maar niks! Aanvankelijk dacht ik dat het aan een individueel pak lag wat niet goed was maar nee, ze knabbelden er hooguit van. Wat moet je anders als je 's nachts in een paddock staat met enkel dat hooi tot je beschikking? Ik heb me gek lopen prakiseren naar de reden en natuurlijk ook naar de oplossing. Toevallig kwam mijn dierenarts langs en vroeg ik hem wat hij van het hooi vond. En inderdaad, hij beaamde dat het er goed uit zag en prima rook. Was het perceel toevallig met drijfmest bemest? :( dat was het geval, mijn grote minpunt van deze overstap naar een andere leverancier. Volgens onze dierenarts zijn er paarden die geen hooi eten wanneer het land bemest is met drijfmest, met name als het van varkens is. Wel kreeg ik het advies om zodra ik goed hooi had gevonden, voldoende te reserveren omdat men door de droge zomer in het voorjaar zeker zonder hooi komen te zitten.

1 ding is zeker; als mijn Ravi iets niet eet, dan is er iets niet in orde. Ik weet dat hij kieskeurig is maar ik vertrouw op zijn bevindingen. Dus er zat niets anders op om toch weer ander hooi zien te bemachtigen. Aangezien de eerste oogst van dit jaar goed was heb ik onze oude leverancier weer gebeld en die kon meteen de volgende dag leveren. Wauw!

Dit weekend kwamen ze hooi leveren. Affijn, meteen het moment om ook de hooiopslag te voorzien van nieuwe pallets. We hadden plastic pallets op de kop getikt met veel openingen voor verluchting. Plastic zal minder snel stuk zullen gaan dan houten pallets die toch gaan rotten. Het bleek een klus die toch niet 1, 2, 3, gedaan was. Onder de pallets kwam een enorme hoeveelheid oud hooi en vlas te voorschijn inclusief stof, schimmel, oude muizennesten en een hommelnest. Veel later dan gepland kon de opslag gevuld worden met nieuw hooi. Eigenlijk ben ik heel blij met deze verandering want dit hooi is onbemest. Waar kun je dat nu nog vinden? Het is een bewuste keuze en natuurlijk weten ze dat ze minstens 30% meer hooiopbrengst zouden hebben wanneer ze zouden bemesten. Toch weigeren ze dit en wij zijn ze daar dankbaar voor. Eigenlijk moet deze schoonmaak ten minste 1x per jaar plaatsvinden. Door de nieuwe indeling kunnen we meer hooi kwijt. Het hooi ligt perfect opgeslagen; droog met doorluchting van 3 kanten en ook de onderkant kan nog verluchten. Wanneer we het dak nog gelijk trekken met dat van de overkapping van de paddocks dan kunnen we nog zeker 60-80 extra pakken opslaan. Bonus: onze Muis is ook weer content met haar vernieuwde slaapplaats.

De eerste plakken hooi werden gretig verorberd door de paarden, dankbaar dat ze eindelijk iets fatsoenlijks te eten kregen. Sorry!! Ik was zo blij dat ik hooi had gevonden van goede kwaliteit dat ik de drijfmest voor lief had genomen. Mijn paardjes hebben me op mijn plek gezet, ik raak nooit uitgeleerd. Dank jullie wel!

Pleasure Gaits video's

Loading...