23 okt 2014

Een stapje verder

Inmiddels zijn we ruim 3 weken verder met de training van onze gast en hij doet het geweldig. Maar owee, owee wat ligt het in de aard van de mens om grenzen te overschrijden. Altijd weer dat ego wat in de weg zit! Zo barst ik van nieuwsgierigheid om te zien en te voelen wat deze kanjer nog meer kan buiten de stap. Maar wanneer ik met hem door de piste wandel merk ik dat hij zichzelf al anders draagt dan wanneer we met de kaptoom aan de hand werken. Ongeacht dat hij 'al' 4,5 jaar oud is, is het nog te vroeg om veel meer te vragen. Eerst moet hij sterker worden en zichzelf beter te leren dragen met een ruiter op zijn rug. Eén van de weinige momenten dat ik een voordeel heb aan mijn minimale gewicht ;) Dus hoe graag ik ook zou willen, ik weet dat ik er verstandig aan doe om het voorlopig nog rustig aan te doen.

Dus we stappen wat af, rijden vreselijk veel figuren en stukje bij beetje voel ik steeds meer balans komen onder mij. Gelukkig is het met het concentratieniveau prima in orde en wordt hij niet te snel afgeleid. Toch mag er wat mij betreft nog best een periode enkel gestapt worden. En dat hoeft helemaal niet saai te zijn! Langzaam wordt de reactie op het been beter en de respons op het sturen fijn gevoeliger. Nu hij het been wat begint te snappen kunnen we ook iets subtieler gaan werken.En op zoek naar de knopjes om te wijken, een keertwending te maken etc En ook begint het tempo langzaam te verhogen, niet omdat ik dat vraag, maar omdat het aangeboden wordt. Het 'rondsjokken' is nu vervangen voor actief stappen tot zelfs bijna een tempo verhoging naar een andere gang. Zo zie je maar, alles op zijn tijd en wie weet moeten we straks onze leerling nog tot de orde roepen en vragen het iets rustiger aan te doen.

Leuk is het in ieder geval wel!



10 okt 2014

Het beleren, stapje voor stapje

Hoewel we over het algemeen Rocky Mountain Horses en Tennessee Walking Horses in training krijgen, vind ik het erg leuk om weer een Mangalarga Marchador in ons midden te hebben. Dit keer een 4 jarige ruin die al de nodige basis aan grondwerk kent maar nog niet echt bereden is. Doel is natuurlijk om hem (en zijn berijdster) naast het inrijden ook gangtechnisch verder te begeleiden.

Gangenpaard of niet, in de basis werkt het zadelmak maken natuurlijk precies hetzelfde als bij een dravend paard. Er zijn trainers die altijd volgens een vast stappenplan werken, ik doe dat dus niet. Dwz, ik werk wel degelijk stapje voor stapje naar het einddoel maar ik kijk altijd naar het paard zelf en werk veel op gevoel. Waar staat het op dit moment, wat is zijn karakter, zijn kennis, hoe staat hij in het leven en hoe past hij zich aan aan de nieuwe situatie. Het komt voor dat een paard al één en ander heeft geleerd in zijn vertrouwde omgeving maar dat is geen garantie dat hetzelfde paard op een nieuwe lokatie met nieuwe mensen net zo reageert als thuis. Ik neem dus de tijd voor een kennismaking, elkaar goed aftasten en doe daarbij een aantal stappen terug van wat het paard volgens de eigenaar al kent. Als alles goed gaat, dan verloopt dit proces vlot en kunnen we na een gedegen kennismaking al vrij snel door naar een volgende stap.

Onderstaande foto's geven in vogelvlucht diverse stappen aan die doorlopen worden. Tijdens elke sessie is er weer een herhaling van het reeds eerder geleerde, dit om nogmaals te bevestigen maar ook om vertrouwen te geven alvorens we doorgaan naar een volgende, nieuwe stap. Hier hoort ook het desensibiliseren bij wat ik bij elke sessie herhaal. Hoe koel sommige paarden ook mogen lijken, dit desensibiliseren kan zeker een toegevoegde waarde zijn in het trainingsproces zodat een paard niet onverhoopt schrikt van bv een stijgbeugel die onverwachts tegen de buik tikt of een tak van een boom of struik die het paard raakt tijdens een buitenrit in het bos of wanneer je een jas uitdoet terwijl je op je paard zit. Deze houden we er dus zeker in!

Verder het sturen vanaf de grond, daarna een herhaling maar dan met ruiter op de rug waarbij de ruiter passief meelift. Tussendoor wordt er natuurlijk veelvuldig beloond. Langzaam werken we van een passieve naar een aktieve ruiter en zal mijn functie als begeleider steeds passiever worden totdat begeleiding volledig wegvalt. Hoewel alles er goed en veelbelovend uitziet bleek toch wel dat de steun vanaf de grond erg gewaardeerd werd door onze viervoeter want toen ik 'uit' de sessie wegliep (maar nog altijd binnen de roundpen bleef), stapte hij pardoes van de hoefslag af en draaide zich direct naar me toe waaruit bleek dat ik toch een aktievere functie had dan ik zelf had gedacht.





1 okt 2014

Russ Keyser working for Big Lick person Charlie Green, TN, USA

Mr. Russ Keyser returned to the USA earlier this year. Thank God! During the decade he spent in Europe, numerous people tried to convince me that Russell Walker Keyser was no longer the person I met in the USA at his training barn full of sored, moaning Walkers laying in their stalls in Bell Buckle. I had to understand that he had changed, he had become a different person; a good person. He no longer sored horses (if he had ever done so to begin with). Duh! He has violations even during his time in Europe! No, I should open my eyes, Russ Keyser was a sound horse trainer and we should become friends. Well, I will never forget what I witnessed in that Bell Buckle training stable and watching his horses in Europe I still could not be convinced of his so called ‘change’.

And well, well… Here he is:
Mr. Russell Walker Keyser in person on video spread worldwide over the news when the trailer of Charlie Green (BL trainer of TN) caught on fire on its way to a horse show. We already knew Russ started working for Charlie Green. Feel free to check Mr. Green his violation list which is longer than the toilet paper you need after a big shit: http://www.hpadata.us You need proof of Russ his ‘conversion’? Watch the video underneath and at 40 seconds you will see Russ covering the whole screen. And yes, those horses are stacked horses.

Ironic, isn’t it? People can change. Yes, I am convinced about that, but not this person and no one can convince me otherwise. I am relieved Russ moved back to the US, though sad for the horses he will be working with. For years I've been accused of many things like being stubborn and much worse. I wonder if anyone would ever be able to admit otherwise. I do not need to hear it, as long as people can confess to themselves and to their horses.

Ps. Those full blinders do come in handy in case a horse trailer catches fire. ;)


9 sep 2014

Zomervakantie is weer voorbij...


Deze zomer heeft Abby een kleine 6 weken aan huis gestaan om een begin te maken met grondwerk en de basis te leggen voor het zadelmak maken. Dit proces begint al met het vertrek uit haar vertrouwde wei en haar vriendjes Roux, Dino en Tubs.
In plaats van permanente weidegang stond Abby nu een deel van de dag ook in een paddock, eerst samen met Anouck, later alleen. In de wei stond ze samen met Anouck, Ravi en Lilly, paarden waar ze de afgelopen drie jaar al vaker bij heeft gestaan. In eerste instantie moest ze echt wel even wennen aan deze nieuwe routine, daarnaast begonnen we ook met grondwerk zowel in de roundpen als in de piste. Langzaam maar zeker werd de verandering een nieuwe gewoonte en begon Abs er zelfs plezier in te krijgen. Na het loswerken in de roundpen gingen we over tot longeren in de piste. Nieuw was het werken met de kaptoom en Abby is duidelijk een paard die druk op de neus niet prettig vindt. Dat wordt nog een uitdaging om bitloos te gaan rijden ;)

Stukje bij beetje kwamen we verder. Enthousiast word ik als ik haar natuurlijke gangaanleg zie tijdens het longeren. Na het longeren volgde een bareback pad, singel en ook een zadel. Abs had hier geen enkele moeite mee en voor mij was de limiet qua voorbereiding op 3 jarige leeftijd het wennen aan druk in de stijgbeugel, hangen op het zadel terwijl er een paar pasjes gestapt wordt en éénmalig een ruiter op de rug in stilstand. Dit was zeker niet mijn einddoel maar uiteindelijk belandde we hier vanmorgen wel, uitgerekend op de laatste dag van haar 'werkvakantie'. Zonder de minste weerstand stond Abby als een huis terwijl ze voor het eerst een ruiter op haar rug had. Het stappen aan de hand terwijl Liza op het zadel hing verliep al net zo probleemloos.

Dit alles was niet mogelijk geweest zonder de hulp van Liza die de afgelopen enthousiast heeft meegeholpen. Trots op het eindresultaat hebben we Abby vanmorgen herenigd met haar maatjes en mag ze lekker genieten van permanente weidegang tot 2015.


5 sep 2014

Stapje voor stapje...

Geraken we iets verder. Abby heeft zich flink moeten aanpassen de laatste weken. 3 jaar lang enkel weidegang gewend met vriendjes en dan in een paddock moeten staan naast weidegang met voor haar bekende paarden is toch best even wennen. Gelukkig pakt ze het goed op en ook qua training (nog altijd spelenderwijs) komen we steeds iets verder. Na longeren, rond pionnen lopen, een bareback pad dragen was het nu tijd voor een echt zadel. Dat doet Abs met 2 hoefjes in haar neus!

Paardjes op eigen grond!

Het is alweer 7 jaar geleden toen wij een mooi perceel grond in bruikleen kregen voor onze paarden. Er moest nog veel mee gebeuren want tot die tijd was het in gebruik als maisveld. Nadat we eerst mosterdzaad hadden gezaaid om de grond te reinigen werd het geploegd en ingezaaid met Barenburg paardenweidemengeling. De eerste zomer hebben we gehooid en daarna zijn we begonnen aan het omheinen van het perceel. Praktisch gezien leek het ons het beste om de grond in 2 weides te verdelen met een paddock die toegang biedt aan beide stukken. De paddock is ca 250 m2 dus ruim genoeg om meerdere paarden in te plaatsen om de wei niet teveel te belasten. We schaften een metalen hooiruif aan voor in de paddock en lieten een put slaan voor de watervoorziening. Stroom komt via een batterij.

De eerste 2 jaar is het land gebruikt als 'hengstenweide' voor Potter en zijn dames. Ideaal! Ook afgelopen jaar verbleef de Duitse Walker hengst Luke op dit perceel met zijn vriendinnen. Dit jaar wordt de weide begraasd door de jonge paarden. Onlangs werden we in de gelegenheid gesteld om de grond over te nemen en dit konden we natuurlijk niet weigeren. Uiteindelijk brengt huren/bruikleen nog altijd risico's met zich mee en aangezien we voorlopig nog altijd 8 paarden hebben rondlopen is het fijn om voldoende wei en zekerheid te hebben over je land.

Afgelopen woensdag was het dan zover en we mogen de grond 'de onze' noemen! Direct komen er weer wensen op tafel van een schuilstal, hayshelter, zonnepaneel voor de stroomvoorziening, etc maar alles op zijn tijd.

Blij en trots met onze uitbreiding!


31 aug 2014

Waterpret

Vandaag zijn we eindelijk weer eens op het militair domein gaan rijden. Na de extreme regenval van de afgelopen weken liggen er enorm veel plassen in het bos, iets waar zowel Ravi als Anouck een bloedhekel aan hebben. Tot nu toe wisten ze zich altijd wel langs een plas te wurmen, ook als dat ten koste van onze knieen ging maar alles beter dan natte voeten...
Op het domein waren de plassen echter zo groot dat er geen ontkomen meer aan was. Perfecte training!

Oscar en Lucas kwamen ook even een kijkje nemen en water is voor Lucas aantrekkingskracht #1. Dat betekende dubbele waterpret ;) Uiteindelijk kwamen we allemaal met een nat pak thuis want op de terugweg werden we overvallen door een enorme onweersbui. Het voordeel was wel dat de paarden tijdens het noodweer braaf door de plassen heen liepen...

1 aug 2014

Abs haar eerste stapjes in de roundpen

Wat vliegt de tijd toch! Ik herinner het me nog als de dag van gisteren dat Abby werd geboren nu ruim 3 jaar geleden. Wat keek ik vol medelijden naar Beetle die aan het bevallen was en het zweet brak me uit wetende dat ik ook niet veel later hetzelfde zou moeten doormaken. Alles is gelukkig goed gekomen!

Abby is opgegroeid in de grote weides met paddocks en schuilstallen. Sinds veulentijd heeft ze niet meer aan huis gestaan. Inmiddels is het tijd om wat met grondwerk te gaan beginnen dus hebben we een aantal paarden verhuisd en staat Abby nu thuis. Ze past zich prima aan aan de nieuwe situatie.

Gisteren zijn we begonnen met de eerste sessie in de roundpen. Ik was erg benieuwd hoe ze zou reageren op de signalen maar dat doet ze boven verwachting goed! Natuurlijk is alles nieuw en spannend maar Abby blijft letterlijk met haar beentjes op de grond. Ze is heel stabiel en nuchter. Ook vandaag verliep alles voorspoedig en ik ben heel enthousiast! De komende periode gaan we grondoefeningen doen, wennen aan een zadel, sturen vanaf de grond etc. zodat ze volgend jaar klaar is voor het echte werk.